Verhalen

De verhalen blijven een jaar op de website staan. KOPIJ per e-mail naar de Proza Redactie: proza@opspraak.net

juli 2008

Guirlande F. - Zeevonk.

Als het filter zacht wordt van de laatste trek duw ik hem uit in een dekseltje. Ik plet de laatste oranje snippers tabak en staar in de diepzwarte vlek. Donker, rond en nietszeggend. Als een ingeklapte ster, zo dicht dat ik er niet meer aan kan relateren. Ik ben Schier. Aangenaam, zou ik willen zeggen, maar dat is het niet.
Waarom zijn er lichte vlekjes op het oranje papier aan het mondstuk van een sigaret? Wat is dat voor valse sier? Het geeft een vleug van authenticiteit. Misschien is het mijn probleem dat ik geen heiligheid meer herken – misschien is het mijn eigen zuiverheid. Ik ben gelouterd van lust tot onbezonnen zaken, maar daarmee van iedere lust. En toch, ik vind een zeker genoegen. Het geeft graag, het ontmaskeren. Het heeft niets, toch geeft het gul. Ik grinnik om mijn eigen zagen. Het lijkt heel wat als de gedachten malen, maar het is minder dan de aslucht in mijn neus. Die is nog echt, al is het tijdelijk. Tijdelijk, niet dat het morgenochtend weg is, wanneer ik moet opruimen voor het bezoek van mijn vriendin. Maar tijdelijk, want ik open mijn raam en weldra weet niemand nog dat het heeft bestaan.
Lees verder >

juni 2008

Frank Heinen- Na de dood

Het eerste wat ik me herinner als ik mijn ogen open, is het Licht. Het Licht, in al zijn felle witheid, dat zich aan me opdrong en waarvoor ik mijn ogen niet kon sluiten. De zon die zich naar me toe bewoog, zonder dat ik het warmer kreeg. Net toen ik dacht dat mijn ogen aan het verblindende wit zouden bezwijken, doofden alle lampen in mijn hoofd. Het donker nam zijn oude plek weer in en ik overleed.
Ik zou verbaasd moeten zijn dat ik mijn ogen open nadat ik overleden ben. Dat is niet de gebruikelijke gang van zaken. Maar verbaasd ben ik niet, hoogstens benieuwd.
Het bed waarop ik lig is anders, comfortabeler vooral dan het rijdende ziekenhuisexemplaar met die van pregnante ziekenhuisgeur doordrongen lakens waarin ik gestorven dacht te zijn. Ik lig bovenop de dekens, aangekleed en wel. Ik draag een gekreukt overhemd van goede kwaliteit, duurder dan ik zelf bij leven en welzijn aan zou schaffen, maar misschien ben ik zo iemand die pas na zijn dood met geld begint te smijten.
Lees verder >

mei 2008

Jac Vroemen - De woordenboom

‘Kijk opa, allemaal blaadjes!’
‘Dat is herfst,’ zeg ik. Opa haalt kleinkind af, en leert haar nieuwe woorden.
Als we thuis zijn belt oma, mijn ex.
Eva houdt haar knuffeltje tegen de telefoon, beertje moet ook iets zeggen. Ik zie dat dit nog geen spel is, Beer kan oma horen, en bromt ook wat terug.
Al haar knuffels hebben namen. En stemmetjes. Als ik er een verkeerd doe, word ik door mijn kleine woordenschat verbeterd. ‘Zo klinkt Varkentje niet, dat weet opa toch?’ Ze noemt dingen in de kamer op. Dan begrijpt ze – voor het eerst, zie ik – dat oma die niet ziet! Opgewonden tovert ze met taal: afstand overbruggen met woorden, die, zo klinkt het bij kleine Eva, net van de boom komen. Ze plukt ze als rijpe kersen!
Lees verder >

Dick van Zijderveld - DE TROMPET

Wat leuk, haar oude trompet! Anna-Thérèse viste een oud en ietwat roestig muziekinstrument uit de versleten hutkoffer. Die hutkoffer had bij haar ouders op de zolder gestaan. Net op tijd had zij voorkomen dat hij bij het grof vuil werd gezet: wat moest je immers met die oude rommel? Ze had de koffer meegenomen naar haar appartement.
Anna-Thérèse veegde het lange krullerige haar uit haar gezicht en liep naar het open raam. Het was warm; de trompet besloeg even. Het zonlicht weerkaatste op de nog glimmende delen. Ze probeerde hem, maar kon er geen geluid meer uit krijgen. Kennelijk was het ding aan een grondige restauratie toe. In haar jeugd – de uitdrukking klonk haar nog steeds wat ouwelijk in de oren, maar het was toch al twintig jaar geleden – had zij deze trompet bespeeld. Een half jaar was zij samen met een buurjongetje lid geweest van de fanfare, maar zij had het snel voor gezien gehouden. De trompet verdween weer in de hutkoffer met spullen van haar Indische grootmoeder. Wie weet was hij nog uit Indië afkomstig. Het zou misschien de moeite waard zijn hem te laten restaureren. Morgen zou ze eens bij een muziekinstrumentenwinkel informeren.
Lees verder >

april 2008

Jan Bracculus - De reductie

Verschillende mensen hadden het al zien aankomen. De wankelende vrouw die zij in de straten van Tiroek waren tegengekomen, en die soms urenlang op de stoep bleef staan, vlak vóór de flarden van een appartementsgebouw, lag nu op de grond.
Boven haar hadden ontelbare gloeiende ogen al genoeg gezien. Zij wisten al miljarden jaren wat dit betekende. Ze wisten dat dit een andere aarde was dan de wezens die erop leefden dachten. Eén van hen was zich al aan het opwarmen. Een ontwakende winterzon maakte zich klaar om alle andere ogen te openen. Opnieuw.
Nu zijn wij niet onmiddellijk geneigd te geloven wat we zien. Dat doen zelfs de dieren niet. Wij tasten eerst af, voorzichtig, alsof het gaat om een levensbedreigende situatie. We passen op.
Lees verder >

maart 2008

Rieks Veenker - De martelares en de Shocking Horror Show

23 maart 2008 - De Shocking Horror Show. Een stinkende poel van hebzucht, sensatielust, sadisme en leedvermaak, opborrelend uit de beerput van mensen hun onderbuik.
Had het aan mij gelegen, dan zat ik hier vanavond absoluut niet. Enkel en alleen om mijn vriend een plezier te doen, heb ik hem niet met zijn tweede kaartje laten zitten. Maar eigenlijk schaam ik me dood dat ik hier zit.
‘Goedenavond, dames en heren, en welkom bij de laatste en ongetwijfeld spannendste aflevering van de Shocking Horror Show. Nu al het meest besproken televisieprogramma aller tijden. Achter me zitten de vier finalisten van vanavond, Koos, Mireille, Achmed en Elvira.’
Lees verder >

januari 2008

Peter Hulscher - DODELIJK
Een duister verhaal, met een kop, een staart en verrassingen...
Lees >

november 2007

De genomineerden voor de Nieuwgeinse Literatuurprijs 2007:

Francisca Bongaerts - Galante jongeman
Lees >

Anne-Margot van Eijck - Twintig
Lees >

LA Elsenaar - De laatste vraag
Lees>

Sabine Ernst - Een tik van de literatuur
Lees >

Peter Geraedts - Trapeze
Lees >

Tim van ’t Hul - Parasiet
Lees >

Hilda Knol - Steen
Lees >

Annemieke van Rooyen - Bestemming
Lees>

Willem de Wilde - 51 elegante stappen
Lees >

29 september 2007

Hans L. Roosen - Een zwarte bakelieten telefoon
Een oude telefoon roept onlangs gescheiden verzamelaar van telefoontoestellen allerlei herinneringen op.
Lees >

23 juni 2007

Guirlande F. - Een dag uit het leven van een goede vrijgezel
Lees >

12 mei 2007

Yvonne GILISSEN - Het stenen woud
Lees >