Verhalen

Winnaar Nieuwegeinse Literatuurprijs 2010

Selene Broers - Op zoek naar Odysseus
Ze verbleven een jaar bij ons, de listige Odysseus en zijn mannen. Op Aiaia bij de schoongelokte Kirke en de vier dochters van bos, bron en rivier. Dat ene jaar was zo vol geluk voor mij, een dochter van het bos, maar op andere momenten een ware kwelling. Kirke had haar dienaressen verboden, niet te spreken met de gasten, niet in hun ogen te kijken, niet in contact te komen met hun lichaam. Echter overkwam mij een groot ongeluk, eens toen ik wijn inschonk voor Odysseus. Mijn blik raakte die van hem, Hij hield mijn blik vast. Ik keerde me te laat van hem af; het kwaad was al geschied.
Lees verder

Eervolle vermelding Nieuwegeinse Literatuurprijs 2010

Petronella Catharina - De wortels van het bestaan
Je vraagt me wat vrienden waren.
Ik vertel je dat vrienden metgezellen werden.
Je vraagt me wat zij voor mij betekenden.
Ik vertel je dat zij wijsheid bezaten.
Je vraagt me wat er gebeurt nu ik geen vrienden meer heb.
Ik vertel je dat de dag nabij is dat de zon voor de laatste keer boven mijn kruin op zal komen en de wortels van het bestaan als schaduwen zullen verbleken.
Je vraagt me om een openbaring.
Ik vertel je dat je kunt kiezen.

Burnu zit aan de voet van de eucalyptus.
Trillende bewegingen van zijn didgeridoo sturen diepe, gonzende tonen door het bos.
Een tiental mannen verschijnen en zij dansen om de boom.
Rood, bruin, wit en geel beschilderde lichamen bewegen in afwisselende strepen van licht en schaduw. Gele stippen zoeken een verbond met de zon. De didgeridoo verhaalt. De zon klimt omhoog wanneer vrouwen en kinderen zich rond de boom vergaren.

„Mama, goanna is hier.”
De didgeridoo zwijgt en dertig paar ogen volgen nieuwsgierig de wijzende vinger van het kind.
Een zonnestraal grijpt een blad. Daar, onder het struikgewas, zit de schubbige hagedis. „Shh,” gebiedt de moeder.
Geritsel.
De goanna sluipt naar de boom en klautert naar boven.
Zijn klauwen grijpen in de schors en nagelen zich halverwege de stam vast. „Waarom vlucht hij?”
Lees verder

Jolies Heij - Papier
Omdat Philomena zich leeg voelde, besloot ze om een psychiater te consulteren. Het gebeurde haar steeds vaker dat ze naar zichzelf keek als naar een vreemde, of beter gezegd, als een gapend Niets. Een onbestemd wezen, dat je nog geen stuiver zou geven voor de verdiensten van zijn bestaan. Als ze in de spiegel keek, zag ze geen verleden, geen heden en geen toekomst. Ze kwam zichzelf voor als een romanpersonage, dat niet goed uit de verf was gekomen. Ja, het zou best eens kunnen dat ze het slachtoffer was van een derderangs schrijver, die haar al aan het begin van het verhaal even wreed als achteloos had omgebracht.
Zo begon Phenomena aan haar existentiële zoektocht. Op het internet sprokkelde ze de gegevens bij elkaar, die haar een identiteit moesten verschaffen. Voor haar eerste bezoek aan de psychiater kleedde ze zich dik aan, bang als ze was dat die dwars door haar heen zou kijken en zou zien dat ze zo hol als een boom was.
Lees verder

 

Verder:

De oude wilg en de vier jaargetijden -Gertjan Kooiman

Langs de grote molensloot stond eens een grote oude knoestige wilg. Hij was niet de enige boom die langs de waterkant stond; elzen, iepen en andere wilgen vergezelden hem. Omdat deze wilg de grootste was en hij het water waaraan hij groeide door en door kende, werd hij gezien als de oudste en wijste boom van de sloot. Grote wortels die diep in de grond naar water zochten droegen de zware, ruwe, dikke stam die op zijn beurt honderden takken torste met aan het einde duizenden grote en kleine peervormige bladeren. Tezamen vormden de takken en de bladeren de kruin van de wilg. Het was deze vermaarde boom, waar de heersers van de vier jaargetijden hun intrek namen.
Lees verder

Ga naar het verhalenarchief