Deborah Klaassen

Als je een leeuw in een kooi hebt,
moet iemand de kooi open laten staan

Sommige boeken komen precies op tijd uit. Ruth Rendell’s nieuwste thriller <c>The Monster in The box</c> is daar een van. Hoewel het verhaal zich afspeelt in de jaren negentig, lang voor het verbod op roken werd doorgevoerd in cafés en op de werkplaats, sluit de thematiek haarfijn aan bij wat de Nederlandse politiek op dit moment bezighoudt: importbruiden en gedwongen huwelijken.

Vanaf het begin van zijn carrière bij de politie is Wexford ervan overtuigd dat Eric Targo een moordenaar is, een gewetenloos monster. Maar zonder bewijs, zonder zelfs maar een aanwijzing in deze richting, kan hij niets met deze kennis, behalve wachten tot Targo opnieuw toeslaat en sporen achterlaat. Dat wachten duurt jaren, maar wordt uiteindelijk beloond.

Het is begrijpelijk dat, op het moment dat Targo opnieuw in zijn vizier komt, Wexford geen interesse heeft in andere zaken, zoals de problemen van een 16-jarig allochtoon meisje. Maar de inspecteur is het enige karakter dat hier geen aandacht voor heeft, en omdat iedereen zich druk maakt om het lot van Tamima loopt deze verhaallijn parallel aan de ontmaskering van Targo.

Dit is een thriller van het kaliber als-je-een-leeuw-in-een-kooi-hebt-moet-iemand-de-kooi-open-laten-staan. Helaas blijven er een paar emotionele leeuwen gekooid – het gaat om moord, potdikkie! Er gaan mensen dood! – terwijl er plottechnische leeuwen ontsnappen uit hokken die nog niet eerder geïntroduceerd waren.

Het is een beetje aandoenlijk om te zien hoe de karakters en de schrijfster strijden om wie er het meest politiek correct is, maar in een thriller die tot op de laatste zin verrassend is, is dat wellicht niet zo’n groot bezwaar.

Ruth Rendell, The Monster in The Box, 2009, Hutchinson, ISBN: 978-0091931483