Redactioneel

Een actuele discussie

Het is geen toeval dat in deze twintigste editie van OpSpraak een essay van mijn hand staat over Forum. Op deze pagina heb ik al meerdere malen verwijzingen gemaakt naar het ei van Ter Braak en Du Perron en hun beider betrokkenheid bij de discussie rond het eeuwige onderwerp ‘vorm of vent’. De discussie blijft actueel: ingegeven door de onmacht van over het algemeen egoïstische en egocentrische schrijvers om hierover ooit tot een synthese te komen.

Forum is nog steeds actueel door de deelnemers die in die periode van de geschiedenis het speelveld betraden èn door de echo die van hun daden naklinkt. Voor een overzicht van de deelnemers en hun betrokkenheid verwijs ik naar het essay. De echo heeft te maken met mijn persoonlijke betrokkenheid bij het onderwerp. Forum is voor mij al heel lang het symbool voor mijn persoonlijke aversie tegen de ‘emo’ en ‘ego’ cultuur in de vaderlandse literatuur.

Waarmee ik bedoel het eindeloos navelstaren en rondzwemmen in eigen geheugen. Vergeleken met de wereldliteratuur is die van ons – op enkele uitzonderingen na – provinciaals, kleinsteeds en bekrompen. Met als actueel dieptepunt de nieuwe roman van Conny Palmen, die in een brede marketing campagne wordt gepresenteerd als grote roman, maar niet meer is dan een doorgeschoten – zoveelste – poging om met zichzelf af te rekenen.

Ik wil de Nederlandse uitgevers smeken om voortaan dit soort manuscripten terug te zenden met een opmerking als: stuur eerst naar je psychiater en verspreid vervolgens onder familie en vrienden, maar val ons er niet meer mee lastig.

In dit nummer van OpSpraak dan ook andere koek. Karel Wasch vroeg vertaalster Katelijne de Vuyst ondermeer naar haar ervaringen met het vertalen van poëzie van onder andere Dylan Thomas en Anne Sexton. Frans de Birk ging naar Amsterdam om zich te verbazen over het ‘onttalen’ van beeldend kunstenaars Irma van der Zande en Harry Pattynama. Hij schreef er ook een gedicht over, dat ondermeer op de achterzijde van dit blad staat. Aart van Zoest schrijft over Kees Ouwens; is Ouwens inderdaad ‘een van onze intrigerendste dichters, schepper van een volstrekt persoonlijk, eigenzinnig, mystiek oeuvre, verkenner van het onbereikbare,’ zoals de jury van de Huygensprijs onlangs stelde?

Werner Tholen duikt in zijn serie ‘gekken & dwazen’ in de roerige levensgeschiedenis van de in Nederland waarschijnlijk wat minder bekende beatnik Neal Cassady (1926-1968). Ruud van Weerdenburg geeft uit Wenen een intrigerend beeld van de Oostenrijkse ivoorkust. Murk Popma schreef voor dit nummer een verrassende schets over een alledaagse ontmoeting. In zijn column komt Werner Tholen van ‘overschrijven’ tot ‘plagiaat’.

De poëzie die wij speciaal voor dit nummer selecteerden komt van Frans de Birk, Merik van der Torren, Karel Wasch, Erik Spil en Meertje Kaal. Krenten uit de pap die in onze postbus ‘regende’.

Jack Koehorst