Mieke van Zonneveld

Ik heb je lief
Het is alleen maar
Dat je ’t weet

En weer vergeet
zoals ook ik
Het nu bewaar
om later kwijt
te raken
Maar

Als het door mijn vingers
Dreigt te glippen,
grijp ik
Vliegens-
vlug
terug

naar wat ik had. Ik graaf
Voortdurend, laaf mezelf
Met liefdeslijken
Lang vergane koninkrijken

Alles, alles gaat voorbij
Ook wat er tussen jou en mij
Nooit was
maar wel had moeten zijn

En schrijvend laat ik blijven
Wat ik overlijden zie
Want

Alles hier is ijdelheid
Behalve poëzie