Amanda Visch

Paradijs van een zonderling

Afgezonderd,
vormen vlinderbloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld

Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen, jaag je dondervogels
op in veren wolken

Over het strand waar de kinderen
van de zon, dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte

Een wolf verloren
zonder roedel, kan niet daar wonen
waar zijn hart geen eigen ritme vindt