Daniel Vis

Sjamaan, de nacht en de drum

hier klinkt de drum
uit de oude grond
en ademt het volk
de hartslag van de aarde
een vuurverteerde hand
kneed de klei
tot dansende geesten

hij duikt ineen
trekt zich terug
dijt zich uit
sust je lichaam
wekt de beelden
op de monotone stroom
van het voormenselijke ritme
het duwt je schedel langzaam open
hersengolven golven golven
zinderend smelt je vlees
opgezogen door het hete vuur
boven de dampkring
trilt de rook
hier
mag je alles weten