Jet van Swieten

Tussen de regels 1

Regels vol zinnen bergen
lettergrepen over taal
de zon geagendeerd plat
voor een antwoord
vluchtwegen langs en luchtig gewogen
bevlogen taal dieper dalend
dan wit vlak mij toont

Onbeduidender tekens
nu aan punten onttrokken
de schreven beschrijven geen
woord wordt te veel
rond omwegen en snoeren getrokken
vervlogen taal hoger wiekend
dan wat jij vertelt

Tussen de regels 2

De gaten die jouw woorden
laten vallen op ritselend papier
gescheurde snippers
vegen letters op hopen

is verlangen verder weg van zwijgen
ongelezen lippen houden monden doof
voor woordloos – zinloos lezen