Pieter Sierdsma

De populieren

de populieren zoeken een wilde vorm
vibrafoon lijnen
een strak koord ruisende seinen
naar de hemelpoort
bladeren in volle storm
op de luchtharp
gelaafd geslapen
lange twinkeling van bladen
schuil gegaan verstaan open
in een hoge tuimeling doorgebroken

het zijn serene vissen
druipend groen water klissen
over mijn hoofd
zuchtende spiralen
graaiend naar houvast
groen blad voor blad
een sluimerende nerf
in het psalm meegevoerd
naar een hoog festijn
het diepe zijn

een dwalen
van opgeschoren hagen
tuinen
sierlijke pluimen
jong als oud met volle teugen
uit het groene geheugen
een vaste toon
zonder verblijf
bewegend lijf

als jullie aan de dijk staan
geplant in koor
overvoerd met muziek
de hemel beroeren
wil ik luisteren
naar zuivere refreinen
het gezongen verhaal
van een rijke zomer
voor een dorpse dromer.