Maxim Roozen

Kindermoord

god en de duivel hebben woorden
onder aan de keukentrap
iik drapeer mijn door
trieste verhalen opgerekte oor
over de laatste leuning

Zij strooien letters
hun gezichten niet te zien
Maskers met grimmige klanken
dragen zij uit liefde
voor henzelf

Maar let op je woorden, want elke zin
iis vanaf nu ambigu
ren over mijn woordpaden
maar pas op
komma’s kunnen mijnen zijn

Een paar kindertranen, een stille
stroom over de houten luistertrap
het broodmes in de gebroken rug
lakens met dilemma’s besmeurd

iik houd

van allebei.