Francis de Preter

Avondsonnet

Alsof de tijd nu even ophoudt,
gaat zitten en verpozen in de bermen
van het uitgeraasd verkeer.
Als een zachte landing van een vredesmacht
die vol erbarmen schansen optrekt
en voor vermoeiden een slaapzaal bouwt.

Zo komt de avond in de wonderzone
tussen schemenering en winterzon.
De bomen zijn gespaard uit paarse luchten,
vogels volgen een verlaagde baan

naar hun ondergrondse nest. De buitenmens
ligt nu gestrekt: het regent binnenskamers
dunne kieren licht. Aan de achterdeur
staan harken en spaden op wacht.