Anja Kronemeyer

Bij een vroeg zelfportret van Rembrandt

Hij moet geweten hebben van het licht
dat uit het noorden komt,
wat daaraan onderworpen en in uitgestort
niet sterven kan
niet ouder wordt.

dat in de spiegel tussen deze ramen
- het licht nu met de rug geweerd
zijn gave wang nog onbezeerd
verlegen naar ons toegekeerd -
dit licht een nieuwe ruimte schept
en hoe onthutsend heel
zich dit aan hem voltrekt