Jan van den Heuvel

Antwerpen

Daar lig je dan in die grote
oksel van de zilveren Schelde,
waar je de geur verspreidt
van zee en zweet.

Slenterend door je schouderbrede
straten van het oud kwartier, ontdek ik
dat in zolders en kelders,
de nacht van geen wijken weet.

Steeds weer laat ik me verrassen
als na een verkoelende bui
het neonlicht op de Keyserlei
een dansje waagt in luie plassen.

Ik hou van die stad, wars van ijdelheid,
gelauwerd met barok en renaissance,
boordevol bruisende bravoure,
en soms ’n tikkeltje losbandigheid.

Je grote zonen Rubens en Breugel
kwamen er helaas nooit aan toe,
maar zouden net als ik, voor vertrek
een bezoekje brengen aan de Zoo.