Kees Godefrooij

De stadse staat

Ze heeft de vacht en nagels van een kat
ontleent haar ritme aan het bruuske jachten
ligt soms te spinnen naast een dode rat
aanhalig groots, vrijwel tot niets bij machte

ik wil de klanken horen van de stad
het brakke water snuiven in haar grachten
ik wil de poëzie die zij bevat
verwensen als ik bij een brug moet wachten

en zij het ijle voor een koorts verruilt
ik zie haar schittering in regensferen
waarin een achteloos verstenen schuilt

zo ook de plekken die haar gratie weren
ik ken haar pleinen waar ze feest en huilt
en waar de Uitmarkt pronkt met al haar veren.