Corry van Doorn

Wake

Er drijft een vogel in de sloot
Een witte zwaan, haar vleugels beven
Zij werd in opgeschrikte dreven
Getroffen door verboden lood

Haar veren kleuren langzaam rood
Dan roept ze met haar hals geheven
En landt de vogel in de sloot
Die innig met haar is verweven

Hij blijft haar in haar ademnood
Voortdurend porren om te leven
En is de hele nacht gebleven
Hij stijgt pas op bij ’t morgenrood
Er drijft een vogel in de sloot