Eric Dark

Dag twee en een half

Hoe treurig deze avond
zware schepen bukkend voor de schaduwregen
kreunen onder het gegesel van stormnat
dat zowel van onder als van boven lijkt te komen.

Loden ramen staren terug vanuit een leeg
vertrek. Aan de hal slechts dichte deuren,
een kapstok met een hoed, die iemand
ooit heeft weggelegd en is vergeten.

Vandaag zwijgen de merels, de ganzen en
de leeuwerik, deze dag die als een avond
sleept [met broze botten en gele nagels]
is de straat zo goed als uitgestorven
terwijl de wind schaaft aan schip en huis.
Sinds je vertrek was het nog nooit zo donker
en vrees ik de gedoofde dag van morgen.