Ferhat Çoban

Schoon is wat het hart bemint

Bij jou sterft de Schoonheid, Liefde
Tussen knipperen en blindheid;
Tast ik met mijn hart je schim, bevrijd
Ik mijn oog dat mijn Hart griefde,

Want alleen geliefde is zo mooi
Dat oog wordt veroordeeld tot waan
Blind bij het weerzien van haar maan
Als Venus is ze voor elk prooi