Pietersz van Calumburgh

Boulevard Noëveillard

ingesnoerde prima donna overgangsvrouwen
flaneren ritmisch roffelend de boulevard
tot gebroken kinderkopjes paradijs waar
je met ijs meer dan duizend huizen kunt bouwen

lichtjes verscholen, volop in het naakte groen
bladeren beloftevolle gordelmeisjes
door het woud van vluchtig beloofde strandreisjes
waar in het luw palmen hutjes nachtschaduw doen

de uitgekookte hoofdkokkin van Palais d’Amour
is pertinent geen slap gepingel ouwehoer
zij roert stevig de bamboe ijspap en fileert

steekvast judasmannen met haar scherpe messen
tot doodse stenenleggers onder cypressen
daar pronkt zij al jaren niet meer mee, zij flambeert