Judith Bloem

Na de kater

Nu de kater wegvlucht achter de kat
die jij stuurde kan ik niet anders
dan hernieuwd klinken op een avond
die leeg begon, geef ik toe dat gemis
verzwaarde bij elk bijgezet glas

gevuld met twijfels
geleegd om te verlichten

hoe dieper ik keek
hoe hoger jij steeg

en bij het sluiten van de kroeg
zwoer ik op oude vriendschap trouw,
liet op bodem van de fles
overschot van gelijk staan
goed voor een volgende keer