Gerard Beentjes

Het Melkmeisje van Vermeer

Elke dag sta ik portret zoals gisteren
Zoals morgen altijd ben ik zijn model
Altijd giet ik melk uit een stenen kruik
In een beslagkom en oude brokken brood
Liggen klaar voor de pap bij het ontbijt

Elke dag zie ik mensen mij voorbijgaan
Elkaar aanstoten en hoor hen wijze dingen
Zeggen over mij terwijl hun blikken rusten
Op mijn blote armen en slechts een enkeling
Staat echt stil en knikt alsof zij weet van mij.

Elke dag weegt de verborgen schilder het licht
Door het gebroken glas en meet mijn gestalte
Met zijn gulzige ogen, alsof in de nacht maar -

Ook een meid heeft haar geheimen: ik zwijg
En doe mijn plicht zoals gisteren, zoals morgen.