Gedichten - januari 2008

dodenhof

de weg hierheen
loopt over scherven
verglaasd verdriet
leidt naar je stenen bed

bloemen op zwart graniet
jij lijkt geborgen
je naam is al wat rest
van jaren teder zorgen

Riet van Ronkel

De dag klimt

Een glanzend voorhoofd
ogen daaronder donker
een boeiend gespan
kijken verder dan de kim
de dag klimt vol beloften

Delius

Northseajazz

Een podium
door schemer en schim
aangeraakt

Een donkere zaal
van verwachting
vervuld

Een kwam er op
met 'n gitaar

Een met
'n nog ontstemde viool

De derde met
'n trompet die hij probeerde

Hoge en lage krukken
hun zetels

De gitarist zette in
begeleidde haar

die muziek op
haar lippen droeg

Niemand die 't vroeg
we kregen jazz & jazz
en zoveel meer.

Harry Daudt

(van onze verslaggever)

een land van lege huizen
vol grandioze orgelpracht
daar gleed ik langs vannacht
een stad van loze ruimten
en amfibieën daar dan in
men draaide links een straatje in

ik legde aan bij een fontein
uit de kerken zware tonen
een warme wellust spoelde
in golven door de straat

er voltrok zich waar ik bij stond
een ontspannen dialoog
van een kikvors met een blaasbalg
de waarheid die zich traag bewoog

als ik er in delen wou
werd hun huid van steen
en vloeide weg naar boven
schijnbaar ergens anders heen

Rob Nieuwenstein