Gedichten

Winnaar
Nieuwegeinse Literatuurprijs 2009

Inge Boulonois

Het perspectief

Bij Het straatje (Gezicht op huizen in Delft)
van Johannes Vermeer ±1658

In een oogwenk overspannen we de eeuwen.
Monsteren het straatje, de opgedoekte
plaats en tijd. Verzadigd blaken huizen
in het strijklicht. Ramen zijn echt

uitgekeken op de overkant waar kwasten
verf tot leven mengden, voorgevels
per toets verrezen, spelend kroost verstarde
op de stoep. Een open deur blijft

een handwerkende vrouw omlijsten. Een steeg
met meid geeft beeld en tijdgeest perspectief.
Lichtecht pigment. Nog goed is het

voor kijkers bij het leven. De rust van toen
schuifelt met ons mee naar nu, naar dit
moment waarop wij passanten zijn –

 

Eervolle vermelding
Nieuwegeinse Literatuurprijs 2009

paul vincent

bestemming

zo moet het zijn gegaan
plots door de babyfoon
een gesprek uit de hemel
bemanning aan toren

verzamelde familie
besloot meteen
deze zoon wordt later
ook piloot

maar grootvader
geknield tussen zon
en wat ik al zien kon

verzweeg als zo vaak
in zijn eenzame strijd
met het alom

de zinloze woorden

door hem en met hem
werd ik zonder twijfel
een dichter van het niets

 

Eervolle vermelding
Nieuwegeinse Literatuurprijs 2009

Gerrit Pleiter

tijd van steen

ik jaag de nacht voor de auto uit
de schichtige bomen en slapende dorpen
jouw dood heb ik niet ingehaald
maar mijn droom lijdt geen nederlaag

als ik bel aan de deur van het sterfhuis
werp ik een steen in de tijd
de jaren deinen wijder dan wijd
tot een eindeloos vandaag

wij zijn weer twee krijsende vogels
boven pleinen van blauwe klinkers
wij vliegen langs winkels en grachten
op reigervleugels naar huis

jij hebt een kamer met zolderraam
langzame vliegtuigen wankelen over
luchtafweer zorgt voor trommels en vuurwerk
bij de dodendans van een oorlog

de nachtzuster ontgrendelt zacht de nachtdeur
nachtzusters zijn bang dat doden ontwaken
op zoek naar vergeefse gebaren sluip ik
langs onderbelichte trappen en gangen

jij bent niet een gat in de nacht
geen lege plek achter vlekken en rimpels
jij hebt een ernstig kindergezicht
zolang ik jou vang in mijn tijd van steen

 

Ga naar het Gedichtenarchief